Grenzen herkennen is ook goud waard.

Grenzen herkennen is ook goud waard.

Tegenspoed als voedingsbodem voor topprestaties

Lindsey Vonn heeft in haar carrière genoeg tegenslagen gehad. Ernstige blessures en lange revalidaties waren eerder regel dan uitzondering. Haar loopbaan zat vol momenten die voor veel sporters reden zouden zijn om te stoppen. Ze heeft veel meegemaakt op persoonlijk vlak. Toch laat onderzoek zien dat juist tegenspoed, paradoxaal genoeg, een belangrijke rol kan spelen in de ontwikkeling van topprestaties.

Vrijwel geen enkele Olympische kampioen heeft een makkelijke weg naar succes gehad. Blessures, falen en teleurstellingen horen bij topsport. Deze ervaringen zijn niet alleen onvermijdelijk, maar kunnen ook iets opleveren. Ze dwingen sporters om te leren omgaan met stress, emoties en druk. Dat helpt hen om een volgende keer beter met een lastige situatie om te gaan, en krijgen ze meer vertrouwen in hun eigen handelen in zo’n situatie.

“What doesn’t kill you, makes you stronger.”

Vonn’s comeback past precies in dat patroon. Ondanks haar eerdere blessureleed en het overlijden van haar moeder durfde zij opnieuw te investeren in een Olympisch traject. En wat velen voor onmogelijk houden werd werkelijkheid. Zelfs nadat ze een week eerder haar kruisband had gescheurd, stond ze toch aan de start van de afdaling. Nog één keer alles geven, met als doel: een gouden medaille.

Grenzen herkennen

Extreme druk en tegenslagen kan sporters weerbaarder maken tijdens latere cruciale momenten. Toch wordt mentale weerbaarheid in de sport nog vaak geromantiseerd: alsof sporters niet mogen twijfelen, geen angst mogen voelen en ‘hard’ moeten worden. In werkelijkheid is mentale weerbaarheid en veerkracht veel genuanceerder.

Mentale weerbaarheid gaat niet over altijd sterk zijn. Het gaat erom dat je betekenis kunt geven aan moeilijke ervaringen, betrokken blijft bij je doelen en flexibel omgaat met wat je wel en niet kunt controleren. Die veerkracht vergroot de kans op succes, maar biedt geen garanties. En het beschermt je al helemaal niet tegen nieuwe tegenslagen.

Juist daarom is de crash van Vonn zo illustratief. Topprestaties zijn alleen mogelijk wanneer belasting en herstel in balans blijven. Doorzettingsvermogen en veerkracht zijn essentieel, maar kunnen ook een valkuil worden wanneer signalen van het lichaam en de geest structureel worden genegeerd. Herstellen vraagt dus ook om het herkennen van je grenzen, het bijsturen van je ambities en soms ook het loslaten van doelen.

In dat licht roept Vonn’s comeback een lastige, maar belangrijke vraag op: “Wanneer is nog één keer alles geven een teken van mentale kracht, en wanneer wordt het een risico?”

Mentale veerkracht

Lindsey Vonn is het bewijs dat mentale veerkracht een superkracht kan zijn voor topsporters. Wonderen zijn de wereld nog niet uit, zolang je maar in jezelf gelooft.
Maar tegelijk is het ook een herinnering aan wat mentale veerkracht écht is: niet het negeren van je grenzen, maar het bewust aangaan van onzekerheid, met de moed om ook de consequenties te accepteren.

Hoe kun je mentaal omgaan met een blessure?

Iedere maandag kun je via het Instagram account van Runner’s World al je brandende hardloopvragen insturen. Deze week beantwoorden we de vraag van Janine Zuidema: ‘Hoe ga je mentaal om met een blessure?’ We vroegen het aan sportpsycholoog Daniëlle van der Klein-Driesen en zij gaf ons onderstaande tips mee.

Met deze tips van een sportpsycholoog laat je jezelf niet gek maken!

Mentaal omgaan met een blessure: dit kun je doen

Blessures zijn altijd vervelend. Je wil niets liever dan gewoon door blijven trainen, maar je bent tijdelijk gedwongen om minder te lopen, of wellicht moet je zelfs helemaal rust nemen. Balen! Wat kun je doen om jezelf in zo’n periode niet helemaal gek te maken? We vroegen het aan sportpsycholoog Daniëlle van der Klein-Driesen en zij gaf ons onderstaande tips mee.

Je mag balen

Vooral als je naar een belangrijk doel toewerkt, kan een blessure behoorlijk wat roet in het eten gooien. Je hoeft niet te doen alsof het je niets doet. Het kan juist fijn voelen om even flink te balen van de omstandigheden, dus laat de frustratie eruit op een manier die goed voelt. Door de negatieve emoties rondom je blessure te erkennen, kom je er sneller doorheen.

En dan gaan we door!

Geef jezelf de tijd die je nodig hebt, maar je wilt niet blijven hangen in de negatieve emoties. Een studie over sportblessures wijst uit dat schrijven over de blessure en een plan maken voor herstel zorgt voor duidelijkheid en rust in je hoofd. Welke oefeningen kun je doen om herstel te bevorderen? Kun je crosstraining doen, zoals fietsen of zwemmen, om fit te blijven? Wellicht kun je extra tijd nemen voor buikspieroefeningen.

Zo min mogelijk stress

Stress kan herstel in de weg staan, omdat het allemaal fysiologische en psychologische veranderingen in gang zet. Probeer zoveel mogelijk rust te creëren.

Houd contact met je loopgroep

Veel contact met je loopgroep kan confronterend zijn als je zelf niet (veel) kunt trainen, maar dat sociale aspect is juist goed voor je herstel. Blijf betrokken bij de groep en vraag bijvoorbeeld aan je trainer of je in de tussentijd kleine taakjes kunt uitvoeren. Dit houdt de motivatie hoog om terug te komen.

Plan je comeback

Plan alvast nieuwe doelen en wedstrijden die je wilt lopen. Het lijkt contra-intuïtief om juist nu doelen te stellen, maar volgens onderzoek zorgt een blik naar de toekomst ervoor dat je trouw je oefeningen blijft doen en aan je herstel blijft werken.

Visualisatie voor spoedig herstel

In de voorbereiding op een wedstrijd kan visualisatie veel verschil maken, maar ook als je geblesseerd bent, kun je gebruik maken van visualisatie technieken. Door het hardlopen te visualiseren, oftewel de beweging te voelen zonder het uit te voeren, houd je namelijk de spieraansturing vanuit de hersenen op peil.

Dit kan pijn en stress reduceren, spierkracht vergroten en tegelijkertijd voor meer zelfvertrouwen zorgen. Zo herstel je niet alleen beter, maar houd je er ook minder angst voor nieuwe blessures aan over.

Lees het oorspronkelijk artikel bij Runnersworld.